*+อารมณ์ *+ ความรู้สึก +* จินตนาการ+*

หยุดร้องไห้ได้แล้วที่รัก........

ฉันจะปลอบหัวใจเธอเอง...........

ขอเธอเข็มแข็งดุจดั่งดอกหญ้า.......

แม้ว่ามันจะต้อยต่ำสักแค่ไหน......

แต่มันก็ยังยืนอยู่ได้ด้วยสองขาที่มั่นคงของมันเอง........

เธอต้องรู้จักที่จะสอนตัวเอง

เธอต้องรู้จักที่จะเรียนรู้ถึงความเจ็บปวด

.................................................................................

ต่อให้วันนี้เธอจะร้องไห้ ออกมาให้ท่วมหัวใจ

มันก็ไม่มีค่าพอสำหรับความเจ็บปวด......

รับรู้ความเหงาเมื่อถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังอย่างทรมาน

มันเจ็บลึกแค่ไหน.......

ฉันรับรู้มันดี...........

...................................................................................

โลกนี้สอนให้ฉันรับรู้ความเหงาอีกครั้งด้วยตัวของฉันเอง.............